بار سرمایشی چطور محاسبه می‌شود؟
در اتاق سرور، تقریباً همه انرژی الکتریکی مصرفی تجهیزات به گرما تبدیل می‌شود؛ پس نقطه شروع، توان IT است. به آن گرمای منابع دیگر اضافه می‌شود. روش این ابزار بر پایه روش ساده‌شده‌ای است که در راهنماهای طراحی دیتاسنتر (از جمله وایت‌پیپرهای اشنایدر/APC) رایج است.
Q_IT = P_IT (≈100% of electrical power)
Q_UPS = P_IT × (1/η_UPS − 1) (only if UPS is in the room)
Q_light = area × W/m²
Q_people = people × 100 W
Q_windows = window_m² × solar gain (0 / 100 / 250 / 450 W/m²)
Q_envelope = area × 20 W/m² (exterior wall/roof)
Q_total = Σ Q Q_design = Q_total × (1 + margin)
BTU/h = W × 3.412 tons = BTU/h ÷ 12,000
چیدمان N+1
ابزار کوچک‌ترین اندازه استاندارد دستگاه (۳٫۵ تا ۱۰۰ کیلووات) را پیدا می‌کند که حداکثر ۳ دستگاه از آن بار طراحی را پوشش دهد و سپس یک دستگاه رزرو اضافه می‌کند. با خرابی یا سرویس هر دستگاه، بقیه همچنان کل بار را می‌برند.
دبی هوا
Airflow [m³/h] = Q [W] × 3.6 ÷ (ρ 1.2 kg/m³ × cp 1.005 kJ/kg·K × ΔT)
اگر اختلاف دمای هوای رفت و برگشت کمتر از مقدار طراحی باشد، هوای بیشتری لازم است؛ این همان دلیلی است که جداسازی راهروی سرد و گرم بازده سرمایش را بالا می‌برد.
فرض‌ها و محدودیت‌ها
- گرمای افراد ۱۰۰ وات برای هر نفر (فعالیت سبک) در نظر گرفته شده است.
- تابش پنجره بسته به جهت و فصل بسیار متغیر است؛ اعداد برای اوج تابستان در اقلیم تهران محافظه‌کارانه انتخاب شده‌اند.
- هوای تازه، نفوذ هوا و رطوبت‌گیری محاسبه نشده‌اند؛ برای طراحی نهایی، محاسبه مهندس تأسیسات لازم است.
- ظرفیت اسمی کولرها در دمای بالای محیط بیرون (تابستان تهران) کاهش می‌یابد؛ جدول ظرفیت سازنده را در شرایط واقعی چک کنید.